~တၿပည္သူ အိမ့္ခ်မ္းေၿမ့~ဘယ္တုန္းကမွ မပိုင္ဆိုင္ခဲ႕ဖူးတဲ႕အရာတစ္ခုကို
ဆံုးရႈံူးလိုက္ရတဲ႕အခါ.......
တကယ္ေတာ႕မင္းဟာ ကိုယ္႕အတြက္
ျပတိုက္ထဲက ဂႏၶ၀င္ေက်ာ္ၾကား
စိတၱဇ ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္ပါကြယ္
မင္းေရွ႕မွာေျခစံုရပ္
ေလးေလးစားစား ဦးညြတ္မိတဲ႕ကိုယ္ပါ
မင္းကိုနားလည္ဖို႕ စိတ္၀င္တစား အေျဖရွာရင္း
ခ်ာခ်ာလည္ခဲ႕ရတဲ႕ေန႕ေတြလည္းမ်ားလွၿပီေပါ႕..
ဒါေပမယ္႕ေလ
ကိုယ္ဟာမင္းကိုပိုင္ဆိုင္ဖို႕ဆိုတာေ၀းစြ
မင္းဆီကက်လာမယ္႕ ဖုန္မႈန္႕တစ္မႈန္႕ကိုေတာင္
အျမတ္တႏိုးေကာက္သိမ္းဖို႕အေရး
(၀င္ေၾကးမေပးႏိုင္တဲ႕ေန႕ေတြမ်ားဆို)
တံတိုင္းကာထားတဲ႕စည္းအျပင္က
ေငးယံုသာေငးခြင္႕ရခဲ႕တဲ႕ဘ၀ပါ
တခါတခါ ကံအခြင္႕ေပးလို႕လူလစ္ခိုက္မွာ
မင္းမ်က္ႏွာကိုအသာထိတို႕ၾကည္႕ခြင္႕ရတာမ်ဳိးမ်ားရွိခဲ႕ရံုနဲ႔
ႏွစ္သိမ္႕ေက်နပ္ခဲ႔ရတဲ႕သူပါ..
ဒါေပမယ္႕
ဒါေပမယ္႕ေပါ႕ကြယ္..
တန္ဖိုးၾကီးတဲ႕မင္းနဲ႕ မတန္တရာ
ကိုယ္႕ရဲ႕ေဂဟာႏံုခ်ာခ်ာထဲ
မင္းေယာင္မွား၀င္လာေတာင္မွ
ခ်ိတ္ထားဖို႕ကိုယ္႕မွာေနရာလြတ္မရွိေတာ႔ပါ
ေတာ္မ၀င္ မေက်ာ္ၾကားေပမယ္႕
ကိုယ္႕ရဲ႕အသက္လိုတန္ဖိုးထား
ကိုယ္ပိုင္လက္ရွိပန္းခ်ီကားေနရာမွာလည္း
ဘယ္လိုမွေျပာင္းလဲ မခ်ိတ္ဆြဲႏိုင္တာ...
အဲဒီလို..
(ပိုင္ဆိုင္ခ်င္မႈဆိုတာေတြနဲ႕ ကင္းလြတ္တဲ႕)
သီးသန္႕ရင္ခုန္သံေတြၾကား
ညင္ညင္သာသာေလးခံစားေနမိခိုက္
မင္းကိုေသာ႕ခတ္အပိုင္သိမ္းထားမယ္႕သူေပၚလာ
အေ၀းကေတာင္ျမင္ခြင္႕မရေတာ႕မွာ..တဲ႕..
မထိုက္တန္တဲ႔ပိုင္ရွင္ျဖစ္မွာပူမိတာ
ကိုယ္႕နဲ႕ဘာဆိုင္လို႕လဲ...
ျပတိုက္ထဲမွာပဲမင္းကိုရွိေနေစခ်င္တာ
ကိုယ္႕႔ရဲ႕အတၱလား...
အႏုပညာေျမာက္ပန္းခ်ီကားဆိုတာ..
ကမၻာေပၚမွာ ဒီတစ္ကားထဲရွိတာမို႕လား..
ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ေပါ႕ကြယ္..
.....
ဘယ္တုန္းကမွ မပိုင္ဆိုင္ခဲ႕ဖူးတဲ႕အရာတစ္ခုျဖစ္ေပမယ္႕
ဆံုးရႈံးလိုက္ရတဲ႕အခါ.......
...
...
...
အ ၾကာ ၾကီး ၀မ္း နည္း မိ ဦး မွာ..။ ။
ပန္ဒိုရာ (၁၉ ဒီဇင္ဘာ ၂၀၀၅။ ၂၂း၂၀ နာရီ)
Wednesday, May 30, 2007
ေဘးလူ -၂ - (သို႕မဟုတ္) ျပတိုက္ထဲကပန္းခ်ီကား
Sunday, May 27, 2007
ရင္ခြင္နန္း
ငါက မင္းအတြက္ ေလွေလးတစ္စင္းပါ
မင္းရဲ႔ ဘ၀ျမစ္ျပင္က်ယ္ၾကီးကုိ ကူးျဖတ္ရာမွာ အဆင္ေျပေစဖုိ႔
ငါ႔ကုိ လုိသလုိ အသုံးခ်ပါ
တစ္ဖက္ကမ္းကို ေရာက္ရင္ေတာ႔ မင္းငါ႔ကုိလွည္႔မၾကည္႔နဲ႔ေတာ႔ေနာ္
ငါက မင္းအတြက္ မီးျပတုိက္ေလးတစ္ခုပါ
မင္းရဲ႔ဘ၀အေမာေတြထဲမွာ အမုိက္ေမွာင္ေတြကို ဖယ္ရွားေပးဖုိ႔
ငါ႔ကုိ လုိသလုိ အသုံးခ်ပါ
မင္းရဲ႔ပန္းတုိင္ကုိ ျမင္သြားရင္ေတာ႔ မင္းငါ႔ကုိမ်က္ကြယ္ျပဳခဲ႔ပါေတာ႔ေနာ္
ငါက မင္းအတြက္ တံတားေလးတစ္စင္းပါ
မင္းရဲ႔ဟာကြက္ေတြကုိ ေတ႔ဆက္ေပးဖုိ႔
ငါ႔ကုိ လုိသလုိ အသုံးခ်ပါ
မင္းရဲ႔ ျပည္႔စုံျခင္းေတြကုိ ရရွိသြားတဲ႔တစ္ေန႔က်ရင္ေတာ႔ မင္းငါ႔ကုိ နင္းကန္ထြက္ခြာသြားပါေတာ႔ေနာ္
ငါက မင္းအတြက္ အိမ္ေလးတစ္လုံးပါ
မင္းရဲ႔ မလုံျခံဳမႈေတြကုိ ကာကြယ္ေပးဖုိ႔
ငါ႔ကုိ လုိသလုိ အသုံးခ်ပါ
မင္းရဲ႔ တည္ျငိမ္ေအးခ်မ္းမႈကုိ ျပန္ရွာေတြ႔သြားရင္ေတာ႔ မင္းငါ႔ရဲ႔ရိပ္ျမံဳေလးကို
စြန္႔ခြာသြားပါေတာ႔ေနာ္.
ငါက မင္းရင္ဘတ္ထဲက ႏွလုံးသားတစ္စုံ မဟုတ္ေပမယ္႔
မင္းကေတာ႔ ငါ႔ရင္ဘတ္ထဲက အသက္ေငြ႔ေႏြးေႏြးေလးပါ
ငါမရွိလုိ႔ မင္းဘာမွ မျဖစ္ေပမယ္႔
မင္းမရွိရင္ေတာ႔ ငါ႔ဘ၀ဟာ
ေနမရွိတဲ႔ကမၻာ
ေရမရွိတဲ႔ျမစ္
ပန္းမပြင္႔တဲ႔ရဂုံပမာ ျဖစ္ေနမွာမုိ႔
ခ်စ္သူရယ္
အၾကင္နာအလင္းတန္းေလးေတြ ျဖာေ၀ေပးပါ
ၾကည္ႏူးမ်က္ရည္မ်ား သြန္းျဖိဳးေပးပါ
လႈိက္ဖုိအနမ္းပန္းေလးမ်ား မွ်ေျခြေပးပါ
ငံ႔လင္႔ေစာင္႔ေမွ်ာ္ေနသူရဲ႔
မေမႊးပ်ံ႔တဲ႔ အမုိက္ေမွာင္ကမၻာၾကီးထဲက
ျမစ္ငယ္ေလးတစ္စင္းအတြက္ေပါ႔…
Saturday, May 26, 2007
မုန္း
မ်က္မာန္ေတာ္ ၿငိဳးေပမယ့္
အဆိုးမဆို၀ံ႔ပါဘု ခ်စ္သူရယ္….။
သံေယာဇဥ္ထား မွားမိသူမွာ
ခ်စ္မိတာကို ၿမိဳသိပ္လို႔
ႀကိတ္မွိတ္ကာ အိပ္ပါေတာ့မယ္။
အၿပစ္ယူလို႔ မခ်စ္၊ ၿငဴစူသူရယ္
တစ္လက္စတည္းသာ မုန္း…
မုန္းလိုက္ ပါေတာ့လားကြယ္…….။
Friday, May 25, 2007
မဂၤလာနံနက္ခင္း ...
ခါတိုင္းလိုပဲ …
အိပ္ရာထဲက
ႏိုးထထခ်င္း
ျပတင္းကိုလွပ္
နံနက္ကို ၾကိဳ …
ေလာကႀကီးကို ခြန္းဆက္
မဂၤလာနံနက္ ျဖစ္ပါေစ … ။
ေကာင္းကင္ထက္မွ
စက္စက္က်ေန
မိုးစက္ေတြဟာ
ေျမကမၻာကို
မ်က္ႏွာသစ္ေပး
အညစ္အေၾကးေတြ ေဆးေၾကာတယ္။
လန္းဆန္းႏုနယ္
စံပယ္ျဖဴေဖြး
ၾကဴၾကဴေမႊးက
ျငိမ္းေအးရနံ႔
ထံုသင္းပ်ံ႕စြာ ေ၀ဆာတယ္။
ရြက္ႏုစိမ္းေ၀
မိုးေရစိုစို
ကပိုက႐ို
ရွက္ေသြးပိုတဲ့
အပ်ဳိမလို အလွျဖာတယ္။
မိုးေသာက္ေရာင္ျခည္
အေရွ႕ဆီမွ
၀ါနီအလင္း
အေမွာင္ခြင္းကာ
ကမၻာတလႊားကို ျဖန္႔ခင္းတယ္။
သစ္ပင္ထက္မွာ
ငွက္ျပာတသင္း
ေတးသီခ်င္းဆို
ေန႔သစ္ဦးကို ၾကိဳၾကတယ္။
ခ်စ္ျခင္း မုန္းျခင္း
ျပံဳးျခင္း မဲ့ျခင္း
အလင္း ေမွာင္မဲ
ဒြန္တြဲျဖစ္ပ်က္
ဆန္႔က်င္ဘက္မ်ား
ရွိပါျငားလ်က္
အလွမ်က္စိ
*ေယာနိေသာ-ထား
႐ႈၾကည့္ပြားလွ်င္
ျမင္ျမင္သမွ်
ေလာကႀကီးဟာ လွေနမယ္။
***
မဂၤလာရွိေသာ နံနက္ခင္း ေပါင္းမ်ားစြာ
ပိုင္ဆိုင္ရပါေစသား … ပိုင္ဆိုင္ၾကပါေစသား … ။
Monday, May 21, 2007
ေလာက၌ ငါသည္ ...
ေလာက၌ ငါသည္ ...
မုန္းျခင္းအားျဖင့္လည္း လူတစ္ေယာက္အား၊
ခုိက္ရန္ေဒါသမပြားလုိ။
ခ်စ္ျခင္းအားျဖင့္လည္း လူတစ္ေယာက္အား၊
ခ်ည္ေႏွာင္မထားလုိ။
၀န္တုိျခင္းအားျဖင့္လည္း
ရင္တြင္း ေမာဟမထားလုိ။
လြမ္းဆြတ္ျခင္းအားျဖင့္လည္း
ပူေဆြး ၀မ္းနည္းျခင္းမျဖစ္လုိ။
တမ္းတျခင္းအားျဖင့္လည္း
ရင္တြင္း ေသာကမေရာက္လုိ။
အုိ .. ဘုရားသခင္
ေလာက၌ ငါသည္ ...
ခ်စ္ျခင္း၊ မုန္းျခင္း အလ်ဥ္းကင္းေသာသူ ျဖစ္ရပါလုိ၏ ။
ဂုဏ္ရည္မတူ
ပန္းၾကိဳက္သ'ူမေလး'ကိုေလ
ေမာင္စိုက္ကာေလထားပါတဲ့
ပန္းစံပယ္
လွမ္းမယ္လို႔ၾကံရြယ္ရိွတုန္း
'မေလး'ဆံေကသာထက္
ပန္းသဇင္ခက္က
ေလွာင္လို႕ရယ္ျပံဳး...........
Sunday, May 20, 2007
နာခံေတာ္သြင္း..
လမင္းရဲ႔ ၾကင္နာမႈနဲ႔
ၾကယ္စင္ေတြမွိတ္တုတ္
မလႈပ္မယွက္နဲ႔ ျမက္ခင္းျပင္ေပၚပက္လက္
ခံစားခ်က္ေလးေတြကို ပင္႔သက္ေမာေတြနဲ႔
ေနရာခ်ေနတဲ႔ ညတစ္ညမွာ
ခ်စ္သူနဲ႔ေတြ႔ခဲ႔တယ္…
အဲဒီ႔ညက လႏွစ္စင္းအျပိဳင္ထြန္းလင္းခဲ႔တယ္
သိလားခ်စ္သူ…
ပ်က္ယြင္းေနတဲ႔ ႏွလုံးသား
လြဲမွားေနတဲ႔ ဦးေႏွာက္နရီေတြကို
စီညီေအာင္ ေဖးကူမေပးခဲ႔တဲ႔
အေ၀းက ခ်စ္သူရဲ႔ အျပဳံးပန္းႏုရြရြေလးေတြကုိ
ေတြးမိတိုင္း လြမ္းရပါတယ္..
ျပဳံးေနျပီလားခ်စ္သူ…
ဥဒဟုိသြားလာလႈပ္ရွားေနတဲ႔ လူေတြၾကားထဲမွာ
ခ်စ္သူမ်ားေပၚလာေလမလားလုိ႔
လက္ေတြ႔မက်တဲ႔ စိတ္ကူးအိပ္မက္ေတြကို အေဖာ္ျပဳရင္း
ေဆြးျမည္႔ခံစားခ်က္ေတြနဲ႔ ေမွ်ာ္ေနမိတယ္
ေတြေ၀သြားလား ခ်စ္သူ…
`ေမာင္´
လုိ႔ ပါးစပ္ကဖြင္႔ဟမေခၚေပမယ္႔
ေမွ်ာ္လင္႔မိသူကိုယ္႔ရင္ထဲမွာ ခ်စ္သူရဲ႔ေခၚသံေလးကို
ေႏြးေထြးလႈိက္ေမာစြာခံစားမိေနပါတယ္
ခုျမင္ေနရတဲ႔ ၾကယ္တာရာေတြကို သက္ေသျပဳျပီး
သစၥာဆုိျပခ်င္ပါရံဲ႔…
ယံုမွာလား ခ်စ္သူ…
ခ်စ္သူနဲ႔မနီးတဲ႔ ခရီးလမ္းတစ္ေနရာကုိ ႏွင္ေနတဲ႔
ခ်စ္သူသိပ္ခ်စ္တဲ႔ `ေမာင္႔´ အတြက္
ခ်စ္သူကုိယ္တုိင္ သီကုံးေပးတဲ႔ ကဗ်ာပန္းေလးကုိ
ခ်စ္သူကုိယ္တုိင္ ရြတ္ျပေပးတာကုိ နားဆင္ရင္း
လေရာင္ရႊန္းပတဲ႔ ဒီတစ္ညမွာ
`ေမာင္´ ေမွးစက္ပါရေစ
လာခဲ႔မွာလား ခ်စ္သူ…