မိုး

တေျဖာက္ေျဖာက္နဲ႔ …..

မသိစိတ္ထဲ သူမဝင္ေရာက္ခဲ့၊

အစက္အေပ်ာက္ေတြၾကား

ငါ့..ခႏၶာ ေပ်ာက္ဆုံးခဲ့တယ္။

တိမ္ငိုသံလား….

သဘာဝရႈိက္သံလား…

ေသခ်ာတာက

ငါကိုယ္တိုင္ ရြာခ်လိုက္မိတယ္။


လြမ္းစရာမရွိတဲ့ ဘဝမွာ

လြမ္းခြင့္မေပးသူကိုဘဲ

မိုးစက္ေတြနဲ႔အတူ

အျဖဴထည္ပဲလြမ္းတယ္။


မိုးရြာရင္ အရင္ကဆိုေပ်ာ္ျမဴး

အခုေတာ့ ငါ့ႏွလုံးသားစူးခနဲ၊

ေကာင္မေလးရယ္….

မိုးေရထဲမွာငါ…

မရူးပါရေစနဲ႔။

မိုးရြာလို႔ ေပ်ာ္ေနသူေတြရွိသလို၊

ထီးမပါလို႔ ငိုခ်င္သူေတြလည္းရွိမယ္။

ေသခ်ာတာက

ငါ့လိုပဲ

သူဘာသူ စီးဆင္းေနမွာ။


မိုးေရထဲမွာ….

ဘဝနဲ႔ ဖက္ေနသူေတြရွိသလို၊

ယစ္မူးျခင္းနဲ႔ ဖက္ေနသူေတြလည္းရွိတယ္။

ငါကေတာ့….

ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းဆိုတာပဲ ဖက္တြယ္ေနမိရဲ့။


မိုးရြာလို႔ပြင့္တဲ့ပန္း၊

မိုးေရထဲမွာပဲ

ရင္ဘတ္တစ္စုံနဲ႔…..

သူမကို

ပန္ေပးလိုက္ခ်င္တယ္။ ။

ဆက္ဖတ္ရန္...

ျပန္ပိတ္ရန္...

ေလထဲက လရိပ္

မေန႔ညကေပါ့… သူမနဲ႔အတူ

ၿမိဳ႕ျပရဲ့လမ္းေတြေပၚ ေလွ်ာက္သြားတယ္

အိမ္ျပန္ခ်ိန္

လကလည္းသာလို႔….

ဒါေပမယ့္ ေလထဲမွာေလ။


အသံသာေလးရယ္…

ငါတိမ္းညြတ္ေနလို႔ပါ

မီးဆိုလည္း ငါဝင္တိုးေတာ့မယ္

တစ္ဘဝစာ

ေလာင္ကၽြမ္း ျပာက်….

ငါ ေပ်ာက္ဆုံးသြားမွေအးမယ္။


မသိစိတ္က မျဖစ္ႏုိင္မွန္းသိေနလည္း

ငါ အတိတ္ေမ့ခ်င္ခဲ့တဲ့ေကာင္ပါ

အိပ္ခ်င္တဲ့ေနရာဟာ ငါ့ေမြ႔ယာပဲေပါ့။


ဘာကိုမွဂရုမစိုက္တတ္တဲ့ေကာင္

ေလထဲကအနမ္းေတြေတာင္ လုိက္ဖမ္းေနတတ္ၿပီ။

ဒါနဲ႔ဆို အားလုံးေပါင္းႏွစ္ပြင့္ေသာ အနမ္း

ဒီရင္မွာ ႏြမ္းေနရၿပီ။


ဒီလိုနဲ႔ပဲ

ေလထဲကလရိပ္ ကိုဖမ္းတဲ့

ငါ…

ေခတ္သစ္ ငမို္က္သားလား?

ဆက္ဖတ္ရန္...

ျပန္ပိတ္ရန္...

မင္းနဲ႔ငါ

မင္းကအေနာက္အရပ္ဆို

ငါကအေ႔ရွအရပ္ ဒီလိုနဲ႔

တို႔ႏွစ္ေယာက္ဘဝ

ဒီေျမေပၚမွာတင္

ေနထြက္ေနဝင္ လြဲခဲ့တာၾကာၿပီ။

ငါလက္ႏွစ္ဘက္ ဆန္႔ထုတ္ထားလည္း

ေရႊလင္ဗန္းက ေရာက္မလာဘူး..

ဝိုင္တစ္ခြက္ ဂစ္တာတစ္လက္နဲ႔ပဲ

အရုဏ္တက္ေတာ့မယ္။


မင္းၿပိဳမွာေၾကာက္တဲ့ “ငါ”

ယုန္တစ္ေကာင္ပါ

မင္း မၿငိဳလိုက္ပါနဲ႔၊

ငါ့ညမွာေတာ့

ကေဝသံညံေနတုန္းပဲ။

ဆက္ဖတ္ရန္...

ျပန္ပိတ္ရန္...

အမွတ္တမဲ့

ေမွာ္ဝင္တဲ့ ၾကယ္စင္

သင့္ထံကို ျမားတစ္စင္းပစ္လိုက္တယ္

ငါ႔ေကာင္းကင္ လင္းလိုလင္းျငား။


အက္ေနတဲ့ ရင္ခြင္ျမစ္

သင့္ထံကို သံစဥ္ေလာင္းထည့္လိုက္တယ္

ငါ့ဝိဥာဥ္ ႏိုးလိုႏုိးျငား။


ဒဏ္ရာရ လြမ္းသစ္ပင္

သင့္ထံကို ေနျခည္သြန္းလင္းလိုက္တယ္

ငါ့ရင္ခြင္ ရွင္လိုရွင္ျငား။

ဆက္ဖတ္ရန္...

ျပန္ပိတ္ရန္...

ဘူတာနဲ႔ ရထား

တစ္စင္းၿပီးတစ္စင္း

ဆိုက္ကပ္

ထြက္ခြာ

ေၾသာ္…..

ငါ့ဘူတာအုိေတာင္

အသက္ရေနၿပီ။

မင္းကေတာ့ ေျပးလႊားဆဲ

ဘူတာေတြ႕တိုင္း ဆိုက္မယ္ဆိုတဲ့

အေတြးနဲ႔....


ကပ္ခ်င္ကပ္ ခြာခ်င္ခြာ

အားလုံးမင္းသေဘာပါ

ဒါေပမယ့္

ငါ့အျဖဴေရာင္ ဘူတာ

မစြန္းထင္းပါေစနဲ႔။


အတိတ္၊

ပစၥုဳပၸန္၊

အနာဂတ္၊

အႏုိင္၊ အ႐ႈံး

အားလုံး ဒီသံလမ္းေပၚမွာေျပးလႊား

မ်က္လွည့္ျပသလိုပါလား....


မင္းေနာက္ေက်ာမွာ

မွတ္တိုင္ေတြ ၾကက္ေျခခတ္ေတြခ်န္ခဲ့

အခ်ိန္တန္ရင္ေတာ ေအးျမတဲ့ဘူတာမွာ

မင္း...ေမွးစက္ႏုိင္ပါေစ။


အဆုံးမရွိတဲ့

ဒီမ်ဥ္းၿပိဳင္ေတြေပၚမွာ

ဝိဥာဥ္မခမ္းသေရြ႕

ဆက္ခုတ္ေနဦးေပါ့။

ဆက္ဖတ္ရန္...

ျပန္ပိတ္ရန္...