Sunday, August 5, 2007

မိုး

တေျဖာက္ေျဖာက္နဲ႔ …..

မသိစိတ္ထဲ သူမဝင္ေရာက္ခဲ့၊

အစက္အေပ်ာက္ေတြၾကား

ငါ့..ခႏၶာ ေပ်ာက္ဆုံးခဲ့တယ္။

တိမ္ငိုသံလား….

သဘာဝရႈိက္သံလား…

ေသခ်ာတာက

ငါကိုယ္တိုင္ ရြာခ်လိုက္မိတယ္။


လြမ္းစရာမရွိတဲ့ ဘဝမွာ

လြမ္းခြင့္မေပးသူကိုဘဲ

မိုးစက္ေတြနဲ႔အတူ

အျဖဴထည္ပဲလြမ္းတယ္။


မိုးရြာရင္ အရင္ကဆိုေပ်ာ္ျမဴး

အခုေတာ့ ငါ့ႏွလုံးသားစူးခနဲ၊

ေကာင္မေလးရယ္….

မိုးေရထဲမွာငါ…

မရူးပါရေစနဲ႔။

မိုးရြာလို႔ ေပ်ာ္ေနသူေတြရွိသလို၊

ထီးမပါလို႔ ငိုခ်င္သူေတြလည္းရွိမယ္။

ေသခ်ာတာက

ငါ့လိုပဲ

သူဘာသူ စီးဆင္းေနမွာ။


မိုးေရထဲမွာ….

ဘဝနဲ႔ ဖက္ေနသူေတြရွိသလို၊

ယစ္မူးျခင္းနဲ႔ ဖက္ေနသူေတြလည္းရွိတယ္။

ငါကေတာ့….

ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းဆိုတာပဲ ဖက္တြယ္ေနမိရဲ့။


မိုးရြာလို႔ပြင့္တဲ့ပန္း၊

မိုးေရထဲမွာပဲ

ရင္ဘတ္တစ္စုံနဲ႔…..

သူမကို

ပန္ေပးလိုက္ခ်င္တယ္။ ။

No comments: